" චූටි පුතේ...... චූටී... නැගිටින්න ලමයෝ කීයටද ස්කොලෙ යන්නෙ... "
ඒ අපේ අම්මාගේ සුමිහිරි නාදය නෑසී මෙතෙක් ඇහැරුන දිනයක් මා මතක කෙලවර අගිස්සකවත් ඇති බවක් මං හිතන්නේ නැත...
මගේ නම නුවන්. මේ වෙනකොට එකොලොස් වෙනි ශ්රේණියේ ඉන්න මම අයියල දෙන්නෙක් ඉන පවුලෙ බඩ පිස්සා...
ලොකු අයියා කාරයා නම් බැඳල වෙනම ඉන්නෙ... පොඩි එකා බැංකුවක වැඩ... කරුමෙට වගේ උන් දෙන්නටම තිබ්බ ගනිත හැකියාව එහෙන් මෙහෙන් මටත් පිහිටල තිබ්බා... වෙන්න එපැයි ඉතින් එක බඩවැල්වල කඩාගෙන ආපු උන් නේ...
ඔය කිව්වෙ මගේ ජාතක කතාව...
ඉතින් අම්මගෙ සුපුරුදු නෝක්කඩු මැද්දෙ එහෙන් මෙහෙන් කිට මරාගෙන ස්කොලෙට ගියේ ගෙදර හිටියොත් කන්න වෙන ටොපිය මතක් උන නිසා....
ස්කෝලෙ මං ටිකක් හයිලයිට් චරිතයක් මොකද ස්කෝලෙ නාහෙට අහන්නැති වැඩ කොච්චර කරත් ඒ වෙද්දී එකොලහ වසරෙ පන්ති කිපයෙන්ම හිටපු බ්රයිටා මම නිසා... ගුරුවරු උනත් ලොකු බලාපොරොත්තුවක් මං ගැන තියන් හිටියා... වැඩ වගේම කටත් තිබ්බ මට සමකාලීන මිතුරන් අස්සෙ තිබ්බෙ පොඩි ගෞරවනීය පිලිගැනීමක්...
ඒ උනාට ස්කෝලෙ ඉනන ඇම්බැ වැඩ කරන සෙට් එකෙත් මගේ නම මුල හරියෙන් තිබ්බා මීඩියා යුනිට් එක රන් කරේ මම නිසා දවසෙ විවේක වෙලාවක් තියන වෙලාවල් වල වැඩි කාලයක් මං හිටියෙ මීඩියා රූම් එකේ...
මේ සිදුවීම් වෙන්න ගත්තෙ ඔය කාලෙ...
සාමාන්යයෙන් ලිහාගන්න බැරි ගානක් එහෙම අහු උනාම පන්ති හතරෙන් ඕනි එකෙක් එන්නෙ මං හොයාගෙන... ඔහොම දවසක් මීඩියා රූම් එක ඇතුලෙ ඉද්දි
එස්කියුස් මී නුවන් අයියේ ... කියාගෙන මීඩියා කාමරේට ගොඩ උනේ හර්ශනී නංගී ... හර්ශනී කියන්නෙ අපිත් එක්කම මීඩියා එකේ වැඩ කරන නංගී කෙනෙක් ... ඒ වෙද්දී දහය වසරෙ ඉගෙනගන්න කෙල්කට තිබ්බෙ හරි අහින්සක ගතිගුණ .. ඒ නිසා අපි හැමෝම හරි ආදරෙයි ....
ඇයි නංගී ප්රශ්නයක් ද ? කියලා මං ඇහුවම හරි ලස්සන චූටි හිනාවක් දාල මට කිව්වා
අනේ අයියේ පොඩි උදව්වක් කරන්නකෝ කියලා ...
මොකක්ද බං කියලා මං ඇහුවෙ ඒ ප්රශ්නය මට සාමාන්ය එකක් නිසා...
අයියේ මේ ජ්යාමිතිට ගාන මට හදාගන්න බෑ කොච්චර හැදුවත් උත්තර එන්නෑ. .
කියලා හර්ශි කිව්වෙ මූණ ඇඹුල් කරගෙන... මට කිව්ව විදියට හිනා ගියා..
ඇයි හිනාවෙන්නෙ කියලා මේකි ඇහුවෙ ඇස් ලොකු කරන්..
නෑ නෑ නිකන් එන්න වාඩිවෙන්නකො කෝ බලන්න ගාන ඔය කියලා හර්ශි වාඩි උන තැනට නැගිටලා ගියේ ගාන හදල දෙන්න...
චුට්ටක් සංකීර්ණ ගානක් තමයි හැබැයි ඉතින් මං හරි හෙමින් පැහැදිලිව කියල දෙන්න පටන්ගත්ත ..
මං හර්ශි වාඩිවෙලා ඉන්න පුටුව පිටිපස්සට ගිහින් ගාන කියලා දෙන්න පටන්ගත්ත .. එයාගෙ උරහිසේ මගේ ශිපර් එක තියන ටික ගෑවෙන නොගෑවෙන ගාන... කෙල්ල පොත දිහා බලන්ම අහන් ඉන්නවා ... කවදාවත් නැතුව මට හර්ශි ගැන එක එක දේවල් හිතෙන්න ගත්තෙ මේ වෙලාවෙ හීනි රෝම පිරුනු අත් අහින්සක මූණ මට මොනවදො කියනවා වගේ දැනුනා..මට කවදාවත් එහෙම වෙලා නෑ.. කොච්චර ගෑනු ලමයි එක්ක ගැවසුනත් මට එහෙම හැඟීමක් දැනිලා තිනුනෙ නෑ... මං හෙමින් කෙල්ලගෙ උරහිසට යටි කය තද කරේ ඒ හැඟීම තවදුරටත් විඳින්න ආසාවට.. ඉස් ඉස්සෙල්ලම දැනෙන මේ හැඟීම් එක්ක හර්ශිගෙ උරහිසේ දැවටෙන මගේ අවයවය අවදි වෙන එක නවත්තන්න මට පුළුවන් කමක් තිබ්බෙ නෑ....
කෙල්ලටත් දැනිලද කොහෙද ගාන හදන එක නවත්තල මූණ දිහා බැලුවෙ මේ මොකද වගේ මූඩ් එකක.. මං ටක් ගාල එතනි අයින් උනෙ නෝන්ඩි වෙන්න බැරි නිසා... එයා ගාන අහන් ක්ලාස් එකට ගියා... තව ටික වෙලාවක් යුනිට් එකේ හිටපු මම ස්කොලෙ ඇරුන ගමන් කොහේවත් නොයිඳ ගෙදර දිව්වෙ.. පාත බඩ කොර වෙලා දැනෙන වේදනාව නිසා...
ගෙදර ගිය ගමන් ඇඳුම් මාරු කරන් දොර වහන් ඇඳට ගොඩ උනේ බඩ කොර වෙලා නිසා... ඇඳුම් ගලවල හාන්සි උන ගමන් ඔලුවට ආවෙ හර්ශිව... එච්චරයි මතක මෙච්චර වෙලා හිර වෙලා හිටපු දඟයා අවදි උනේ ඉද්ද ගැහුවා වගේ... අද වින්ද ඒ විනාඩියක වගේ සුලු කාලය මතක් කරන් මං අවයවය අතගාමින් ස්වයංවින්දනය පටන් ගත්තෙ ඇස් දෙක පියාගෙන... ඒ ඇස් සුදු ගවුමින් වැහුනු හීනි රෝම පිරුනු ශරීරය මතක් වෙද්දී මතු උන හීන් කෙඳිරියක් එක්ක කකුලෙ නියපොත්තෙන් ඉඳන් තියන ඒවා ඇදිලා එලියට යනවා වගේ හැඟීමක් එක්ක බඩු විද්දෙ මුලු ඇඟම පන නැති කරගෙන...
රාතිය පුරාම කීප වතාවක්ම කරමින් දවස ගෙව්ව මං පහුවදා උදේම ඇහැරුනේ අම්මා කතාකරන්නත් කලින්...
අද මොකො මේ... අද වහින්නෙ පොලොවෙන්.....
අම්මා එහෙම කිවේ නෝන්ඩියට කියලා යස අපූරුවට මට දැනුනා...
උදෙන්ම ස්කොලෙ ගිය මං ඉස්සෙල්ලම ගියේ මිඩීයා රුම් එකට්.. යනකොට කට්ටිය කීපදෙනෙක්ම ඇවිත් .. හර්ශිත් ඒ අතර හිටියා.. හැබැයි කෙල්ල මට මූණ දුන්නෙ නෑ...
මට ඇත්තටම බය හිතුනා.. මේ කෙල්ල මං එක්ක තරහ වෙලාද කියලා ...
කට්ටිය පොඩ්ඩක් එහෙ මෙහෙ වෙනකම් ඉඳල මම හර්ශි ලඟ තිබ්බ මේසෙන් වාඩි වුනා... දැන් මම මේසෙ උඩ හර්ශි ඒ ලඟම හිටගෙන...
Waiting for ad verification... සොරි මං එහෙම කිව්වෙ කාටවත් හොරාට හර්ශිට ඇහෙන්න... ඒ මොකටද ඒකිත් හෙමින් ඇහුවෙ කාටවත් ඇහෙයි කියලා වෙන්නැති ... ඊයෙ උන දේට... මොකක්ද ඊයෙ උනේ... මේකි ඇහුවෙ ඇත්තටම නොදන්න ගානට... හත්තිලව්වයි මම හිතේ තියන් හිටියට ඒකෙල්ල දන්න්ව්වත් නැතුවැති මට කියන්න උත්තර නැති උනා.. නෑ මුකුත් නෑ... මං එහෙම කිව්වෙ කියාගන්න දෙයක් නැති නිසා... නෑ මොකක්ද කියන්නකො.. ඔන්න මං තරහයි.. පස්සෙ කියන්නම්කො මම එහෙම කිව්වෙ කියාගන්න දෙයක් නැති තැන...ඊටපස්සෙ තිබ්බ පොඩි වැඩ ටික කරල අපි අපේ පන්ති වලට ගියා.. ඉනවල් එකට පස්සෙ පීරියඩ් එකේ මීඩියා රූම් එකට එන්න කියලා තිබ්බා මීඩියා යුනිට් එකට ස්කෝලෙන් කරන මැගසින් එක ගැන කතාකරන්න .. ඉතින් මං එතනට ගියා හැබැයි හර්ශි හිටියෙ නෑ... නොකිව්වට මගේ යටිහිත එයා දකින්න බලාපොරොත්තු උන වග දැනෙන්න ගත්තෙ එතකොට ... ප්රින්සිපල් කතාව පටන්ගන්න ඔන්න මෙන්න තියලා දාඩිය දාගෙන කෙල්ල දුවන් එනව දැක්කම මගේ හිත ඉගිල්ලෙනවා වගේ දැනෙන්නෙ ගත්ත හේතුව මට හිතාගන්න බැරි උනා... සර් කතාව කරල.. වඩේ සංවිධාන කටයුතු මට පවරල යන්න ගියා... කෙටි සාකච්ඡාවකට පස්සෙ හැමොම පන්තිවලට ගියා මං නැවතුනා මේ වැඩේ සැලසුම් කරන්න ඕනි නිසා.. විනාඩි දහයකට විතර පස්සෙ හර්ශි ආයේ ආවා. නුවන් අයියේ උදව්වක් ඕනි නම් කියන්න දැන් අපිට ඩබල් පීරියඩ් සිංහල අද සමරකෝන් සර් ආවෙ නෑ කියාගෙන.. ඊටපස්සෙ එයාට ඉන්න කට්ටිය කන්ඩායම් වලට බෙදන්න දීලා මම මගේ වැඩේ කරා.. මේ මොකක්ද අර පස්සෙ කියනවා කිව්වෙ කියලා හර්ශි අහද්දි තමයි මට දාඩිය දැම්මෙ...මං මොනා කියන්නද කියලා හිතාගන්න බැරි උනා ... අන්තිමට මං තීරණය කලා ඇත්තම කියන්න ... මේකයි... හැබැයි ඔයා මට පොරොන්දු වෙන්න ඕනි මං එක්ක තරහ වෙන්නෑ කියලා .. හරි කියන්නකො ප්රොමිස් හර්ශි කිවෙ අහින්සක හිනාවක් දාගෙන.. මේකයි.... එදා ඔයාට ගනන් කියලා දුන්නනේ .. ඒ වෙලාවෙ මං ඔයා ලඟ ඉද්දි මට අමුතු දේවල් හිතුනා... ඔයා දැන් පොඩි ලමයෙක් නෙවෙයි නෙ තේරෙනවනෙ... ඔයාගෙ ලඟ ඉද්දි ... ඕ ඉද්දි කියන්නකො මේකි ඇහුවෙ බෙල්ල ඇල කරන්... මම ගොලු උනා... තරහ වෙන්න එපා ඇත්තටම ඔයා ලඟ ඉද්දි ඔයාව ඇඟේ ගෑවෙද්දි මට මාව කන්ට්රෝල් නැති උනා...මේකි ඇස් ලොකු කරන් මං දිහා බලන් ඒ කිව්වෙ කියලා ඇහුවා. දැන් කියන්න එපැයි ඒ මොකක්ද කියලා ... මේමයි පිරිමියෙක් තමන් කැමති ගෑනු ලමයෙක් ලඟ ඉද්දි එයාගෙ හැඟීම් ඇවිස්සෙනවා ඒ කියන්නෙ මේවා ලොකුවෙනවා කියලා මං ශිපර් එජ පෙන්නුවා... ඒක දිහා බලපු කෙල්ල බිම බලාගත්තා... මං එයා ගාව වාඩිවෙලා .. අතින් අල්ලන් එකපාරටම මං ඔයාට ආදරෙයි හර්ශි කිව්වා.. මේකි ගැස්සිලා මං දිහා බැලුවෙ මං මරනවා කිව්වා වගේ... මේ අහන්න මං ඇත්තටම කියන්නෙ .. මේ වෙනකම් කවුරුත් ගැන මට එහෙම දැනිලා නෑ මට ඉස්සෙල්ලම දැනුනෙ ඔයාව.. කියලා හරි අමාරුවෙන් කිව්වා... කෙල්ල මුකුත් නොකියා පන්තියට ගියා.. ඊට දවස් දෙකතුනකට පස්සෙ ආදරෙයි කිව්වා.. ඔහොම සති කීපයක් අපි කෝල් කරා කතාකරා හම්බෙන්න උනේම නෑ...එක දවසක් මීඩියා යුනිට් එකට ආෆ්ටර් ස්කූල් වැඩක් තිබ්බා... එදා මං කිව්වා කට්ටිය එක්ක යන්න ඒත් එලියට යන්නෙපා කියලා ... වැඩේ ඉවර උනාම හර්ශි එක්කන් මම මීඩියා රූම් එකට ආවා... ඒකෙ යතුර තිබ්බෙ මා ගාව... රූම් එකට ඇවිත් මං දොර වැහුවෙ කවුරුත් දකියි කියලා... ඊටපස්සෙ මං හර්ශිව උකුල උඩ තියන් කතාකර කර හිටියා ..එයාගෙ තට්ටම් වල රස්නෙ දැනෙද්දි මගේ අවයව අවදි වෙන්න ගත්තෙ මටත් නොකියම... හොඳටම කෙලින් උන අවයවය කලිසමේ පිම්බිලා ආවා ඒක හර්ශිට දැනුනා හොඳටම.. .. එයා මගෙ මූන බැලුවා ඒ වෙලාවෙම මම ඔලුව පිටිපස්සට අත දාලා තොල් දෙක අල්ලගත්තෙ හිතන්න තප්පරයක් වත් නොදී.. ඒකි මුලින් ඇබරුනාට ඊටපස්සෙ ඇස් පියන් විඳින්න ගත්ත ..මං එහෙමම නැගිටලා ඒයාව මේසෙට හේත්තු කරන් දිගටම තොල් උරන්න පටන්ගත්ත ... ඒ ගනන් එයාගෙ ලාවට මෝදු උන පපුව අතගාන්බ ගත්තෙ කෙල්ලගෙන් හීන් කෙඳිරුම් එද්දි ... ඊටපස්සෙ මං එයාගෙ අත අරන් මගේ කලිසම උඩින් තිබ්බා කෙල්ල බයවෙලා අත ඇදලා ගත්තා . ප්ලීස් බබා කියලා කනට කොඳුරලා බෙල්ල මූණ ඉඹින්න ගත්තා . ඒ ගමන් ආයේ එයාගෙ අත අල්ලලා තියාගත්ත ... දැන් එයා තද කරන් අල්ලන් ඉන්නවා ... මං ආයෙ තොල් උරන ගමන් ශිපර් එක ඇරල එලියට අරන් දුන්නා ඒ වෙද්දී හර්ශි හිටියෙ හොඳටම මත් වෙලා .. ඊටපස්සෙ එයාගෙ අතින් අල්ලත් උඩපහල කරන්න කියලා දුන්නා... එතකොට තමයි එයා ඒක දිහා බැලුවෙ... මට තේරුනා කෙල්ල අමුතු උනා කියලා මං එහෙමම ආයේ තොල් උරන ගමන් ගවුම අස්සෙන් අත දාලා එයාගෙ එක අතගාන්න ගත්තා.. එතන තනිකරම තෙත්වෙලා.. මුලින්ම අකමැති උනත් ටික වෙලාවක් යද්දී පූස් පැටියෙක් වගේ තුරුල් උනේ දරාගනබැරි තැන..... ඊටපස්සෙ මං හෙමින් ඇහුවා කකුල් දෙකේ කරමුද කියලා ... කැමති උනේම නෑ.. ඒත් සිපගැනීම් අතගෑම් මැද එයාගේ ශෝට් එක දණහ්ගාවට පාත් කරගන්න පුළුවන් උනා.. . ඒ යන්තම් මවිල් වැවුන තෙත්වෙලා දිලිසෙන එක දැක්කම මට පිස්සු හැදුනා.. ඊටපස්සෙ කකුල් පටලවගන්න කියලා ඒ මැදින් එයාගෙ එකේ ඇතලෙන විදියට මගේ එක දාලා පැද්දෙන්න ගත්තා ... වැඩි වෙලාවක් නොගිහින්ම හර්ශිගෙ ඇස් අඩවන් වෙලා වේගෙන් හුස්ගන්න ගමන් මගේ එක තෙමාගෙන රස්නෙට ජූස් එන්න්න ගත්තා . මං තවත් වේගෙන් කරේ ඉවසන්න බැරිම තැන ඊට චුට්ටකින් පස්සෙ මටත් බඩු ගියේ එයාහෙ කකුල්දෙක මැදමයි.. හර්ශි ගෙ ලේන්සුවකින් ඔක්කොම පිහිදගෙන ඇඳුම් ඇඳගෙන අපි යන්න ගියේ අපේ ආදර චාරිකාවට අමරණීය මතක සටහනක් එකතු කරගෙන....